رفتن به محتوای اصلی
مقاله تخصصی

طراحی شبکه اتصال زمین پست خورشیدی؛ روش ونر، مقاومت ویژه خاک و ولتاژ تماس

روش اندازه‌گیری مقاومت ویژه خاک ونر، مدل لایه‌های زمین، ولتاژ تماس و گام، طراحی مش ارت و اهمیت جریان خطای پست خورشیدی.

بازدید: ۳ تاریخ انتشار: ۴ دقیقه مطالعه دقیقه

خلاصه فنی

روش اندازه‌گیری مقاومت ویژه خاک ونر، مدل لایه‌های زمین، ولتاژ تماس و گام، طراحی مش ارت و اهمیت جریان خطای پست خورشیدی.

هدف ارت پست فراتر از عدد مقاومت است

اتصال زمین پست نیروگاه خورشیدی باید مسیر مطمئن برای جریان خطا و هم‌بندی تجهیزات فراهم کند و ولتاژهای خطرناک تماس و گام را محدود سازد. رسیدن به یک مقاومت ارت پایین، به‌تنهایی اثبات ایمنی افراد نیست؛ توزیع پتانسیل سطح زمین و مدت خطا نقش بنیادی دارد.
ساختار شبکه ارت MV، حفاظت صاعقه و ارت عملکردی اینورترها باید طبق طراحی مشترک هماهنگ شود. اتصال نامناسب بین شبکه‌های زمین می‌تواند اختلاف پتانسیل خطرناک ایجاد کند.

مقاومت ویژه خاک و روش ونر

روش چهارمیخه ونر با آرایش خطی چهار الکترود و فاصله تقریباً یکسان انجام می‌شود. برای مدل نیم‌فضای همگن و الکترودهای کم‌عمق، مقاومت ویژه ظاهری به‌صورت تقریبی ρ≈۲πaR محاسبه می‌شود؛ a فاصله الکترود و R مقاومت اندازه‌گیری‌شده است.
با افزایش فاصله میخ‌ها عمق مؤثر اندازه‌گیری تغییر می‌کند. خاک لایه‌ای، سنگ، رطوبت و اجسام فلزی مدفون نتایج را تحت تأثیر قرار می‌دهند؛ یک اندازه‌گیری در یک فاصله برای طراحی شبکه زمین بزرگ کافی نیست.

مثال محاسباتی مقاومت ویژه ظاهری

فرض کنید فاصله الکترودها ۵ متر و مقاومت اندازه‌گیری‌شده ۱۲ اهم باشد. ρ≈۲π×۵×۱۲≈۳۷۷ Ω·m می‌شود. این مقدار مقاومت ویژه ظاهری است، نه مقاومت نهایی شبکه ارت پست.
اگر فاصله الکترودها دو برابر شود و مقدار اندازه‌گیری تغییر کند، ممکن است وجود لایه‌های مختلف خاک مطرح باشد. در این حالت باید منحنی ρ(a) با مدل یک‌لایه یا چندلایه تفسیر شود.

مدل خطا و افزایش پتانسیل زمین

در زمان اتصال کوتاه، بخشی از جریان خطا از طریق زمین برمی‌گردد و باعث Ground Potential Rise یا GPR می‌شود. به‌طور ساده GPR≈I_g×R_g است، اما مقدار I_g با توزیع جریان و مسیرهای فلزی برگشت تعیین می‌شود.
برای نمونه اگر جریان مؤثر وارد شبکه زمین ۲ کیلوآمپر و مقاومت شبکه ۰٫۵ اهم باشد، GPR حدود ۱ کیلوولت است. این عدد به‌تنهایی ولتاژ تماس شخص را نمی‌دهد؛ توزیع مکانی پتانسیل و شرایط سطح لازم است.

ولتاژ تماس و گام

ولتاژ تماس اختلاف پتانسیل بین سازه قابل لمس و نقطه ایستادن فرد است. ولتاژ گام اختلاف پتانسیل دو نقطه سطح زمین به اندازه فاصله قدم فرد است. هر دو تابع چیدمان مش، مقاومت ویژه خاک، پوشش سطحی و زمان قطع خطا هستند.
طراحی ایمن می‌تواند به افزایش تراکم مش، الکترود عمقی، اتصال مناسب سازه‌ها یا اصلاح پوشش سطحی نیاز داشته باشد؛ هیچ روش واحدی برای همه خاک‌ها بهترین نیست.

هم‌بندی سازه‌های فلزی و انتقال پتانسیل

نرده‌ها، درهای پست، بدنه ترانس، تجهیزات MV، سینی کابل و مسیرهای فلزی باید بر اساس طرح هم‌بندی بررسی شوند. نرده‌ای که بخشی از آن خارج از محدوده شبکه ارت است ممکن است در خطا اختلاف پتانسیل مهمی داشته باشد.
کابل‌های مخابراتی و شیلد کابل قدرت می‌توانند پتانسیل را به بیرون از پست منتقل کنند؛ موضوع Transfer Potential باید در مرز سایت و اتاق کنترل بررسی شود.

اندازه‌گیری و آزمون پس از ساخت

تست پیوستگی اتصالات، کنترل مقاومت یا امپدانس شبکه به زمین دوردست و در صورت لزوم آزمون ولتاژ تماس و گام با روش مناسب انجام می‌شود. اندازه‌گیری ساده با دستگاه ارزان و بدون ارزیابی مسیر برگشت، برای همه پست‌های بزرگ معتبر نیست.
IEEE 81 روش‌ها و محدودیت‌های آزمایش را شرح می‌دهد. نتایج با شرایط رطوبتی و چیدمان نهایی زمین ثبت شوند و نقاط اتصال سازه‌ها قبل از دفن قابل بازرسی باشند.

بسته مدارک طراحی و ایمنی

گزارش تحویل شامل نقشه شبکه ارت، مدل چندلایه خاک، مفروضات جریان خطا و مدت قطع، محاسبه Touch و Step، مصالح، اتصالات جوشی یا مکانیکی، تست پیوستگی و نقشه As-Built باشد.
تغییر آرایش پست یا افزودن تجهیزات جدید ممکن است الگوی جریان خطا و پتانسیل را عوض کند و نیاز به بازبینی تحلیل زمین داشته باشد. شبکه ارت یک عنصر ثابت و فراموش‌شدنی نیست.

منابع

  1. IEEE 81-2025 Earth Resistivity and Ground Impedance — IEEE Standards Association
  2. IEEE 80 AC Substation Grounding Safety — IEEE Standards Association
  3. Grounding Grid Review — IEEE Access

دیدگاه‌ها

0 دیدگاه تأییدشده

به این مطلب امتیاز دهید

هنوز امتیازی ثبت نشده است.

امتیاز خود را انتخاب کنید

هنوز دیدگاه ای ثبت نشده است.