رفتن به محتوای اصلی
مقاله تخصصی

بازیافت پنل خورشیدی؛ جداسازی شیشه، سیلیکون، نقره و فلزات

ساختار پنل فرسوده، مراحل بازیافت مکانیکی و شیمیایی و چالش جداسازی شیشه، EVA، سیلیکون و فلزات باارزش را بررسی می‌کنیم.

بازدید: ۳ تاریخ انتشار: ۶ دقیقه مطالعه دقیقه

پنل خورشیدی پس از پایان عمر چه سرنوشتی دارد؟

ماژول فتوولتائیک در پایان دوره بهره‌برداری، مجموعه‌ای از شیشه، قاب آلومینیومی، مواد پلیمری، سلول نیمه‌رسانا و فلزات رساناست. خارج‌شدن یک پنل از مدار لزوماً به معنی غیرقابل‌بازیافت‌بودن آن نیست. پنل می‌تواند به علت شکست شیشه، افت عملکرد، خسارت سازه، تغییر فناوری یا بازتوانی نیروگاه از سرویس خارج شود. قبل از انتخاب بازیافت، باید مشخص شود استفاده مجدد از نظر ایمنی الکتریکی، قابلیت اطمینان، سلامت شیشه و ضمانت محصول امکان‌پذیر است یا خیر.
برای فناوری‌های متداول سیلیکون کریستالی، بخش عمده جرم پنل در شیشه و آلومینیوم قرار دارد؛ اما ارزش اقتصادی هر جزء لزوماً متناسب با جرم آن نیست. بازیافت عمیق به دنبال جداسازی مواد با ارزش بیشتر مانند نقره، مس و سیلیکون با خلوص مناسب است. روش بازیافت به فناوری ماژول بستگی دارد؛ فرایند پنل‌های سیلیکونی را نباید عیناً برای کادمیوم تلوراید به کار برد.

ساختار لایه‌ای ماژول سیلیکونی

یک ماژول رایج از شیشه جلویی، فیلم کپسول‌کننده مانند EVA یا POE، رشته‌های سلولی، فیلم پشتی یا شیشه دوم، جعبه اتصال، کابل و قاب تشکیل شده است. کپسول‌کننده سلول‌ها را به لایه‌ها متصل و در برابر رطوبت و تنش مکانیکی حفاظت می‌کند؛ همین چسبندگی باعث می‌شود جداسازی لایه‌ها در پایان عمر دشوار باشد. شکستن و خردکردن ساده برای بازیابی شیشه و آلومینیوم عملی است، اما خلوص فلزات ارزشمند را کاهش می‌دهد.
پنل شیشه–شیشه و پنل دارای Backsheet پلیمری مسیر پیش‌پردازش یکسانی ندارند. پوشش‌های ضدبازتاب، لحیم، چسب، مواد پشتی و تغییرات فناوری سلول نیز بر مقدار محصول بازیافت و نوع پسماند مؤثر هستند.

مرحله اول: تفکیک، جمع‌آوری و آزمون اولیه

قبل از بازکردن یا انتقال، ماژول باید شناسایی و از مدار به‌صورت ایمن جدا شود. پنل در نور حتی پس از جداشدن از اینورتر می‌تواند ولتاژ DC داشته باشد؛ کانکتور باز، شکستگی شیشه و رطوبت خطر برق‌گرفتگی یا آرک دارند. بسته‌بندی، دسترسی به ترمینال‌ها و جلوگیری از آسیب لبه‌ها مهم است. تفکیک پنل‌های سالم، قابل تعمیر و آسیب‌دیده در مبدا می‌تواند هزینه حمل و پردازش را کاهش دهد.
در صورت بررسی امکان استفاده مجدد، آزمون عایقی، بررسی شیشه و جعبه اتصال، بازرسی ظاهری و در صورت امکان منحنی I–V و الکترولومینسانس انجام می‌شود. استفاده مجدد از پنل ترک‌خورده یا بدون امکان اثبات ایمنی نباید صرفاً با مشاهده تولید لحظه‌ای برق توجیه شود.

مرحله دوم: جداسازی قطعات قابل دسترس

در بازیافت مکانیکی معمولاً قاب آلومینیومی و جعبه اتصال پیش از پردازش لایه اصلی جدا می‌شوند. مس کابل و فلزات قابل شناسایی می‌توانند جریان بازیافت جداگانه داشته باشند. بازیابی قاب در مقایسه با بازیافت خود لامینیت ساده‌تر است، ولی محل‌های چسب‌کاری و اتصال قاب باید بدون شکستن خطرناک شیشه باز شود.
در مرحله بعد خردایش کنترل‌شده، جداسازی بر پایه اندازه، چگالی، جدایش مغناطیسی یا جریان گردابی ممکن است به بازیابی بخشی از شیشه و فلز کمک کند. کیفیت خروجی به میزان آلودگی شیشه به پلیمر و ذرات سلولی بستگی دارد؛ شیشه مخلوط و آلوده ممکن است به بازار با ارزش پایین‌تر فروخته شود.

دشواری اصلی: جداکردن کپسول‌کننده

EVA یا سایر پلیمرها سلول و شیشه را به هم متصل کرده‌اند. جداسازی ممکن است با حرارت، روش حلالی، برش مکانیکی، روش لیزری یا ترکیب آن‌ها انجام شود. گرمایش شدید نیازمند کنترل انتشار گاز و مدیریت انرژی است؛ فرایند شیمیایی نیز به مدیریت حلال و پساب نیاز دارد. یک روش ممکن است بازیابی شیشه را بالا ببرد ولی سیلیکون یا فلزات ریز را آلوده کند.
انتخاب فرایند بر اساس هدف کارخانه بازیافت انجام می‌شود: تولید خرده‌شیشه، بازیابی شیشه با کیفیت بالاتر، جداسازی سلول نسبتاً سالم یا بازیابی فلزات گران‌بها. دست‌یافتن به نرخ بازیافت جرمی بالا الزاماً به معنی بازیابی اقتصادی همه مواد راهبردی نیست.

بازیابی سیلیکون، نقره و مس

در مسیرهای پیشرفته، بخش سلولی جداشده ممکن است با عملیات حرارتی و شیمیایی پردازش شود تا اتصالات فلزی و لایه‌های باقی‌مانده حذف شوند. خلوص سیلیکون بازیافتی و هزینه تصفیه تعیین می‌کند آیا استفاده در کاربردهای با ارزش بالاتر اقتصادی است. نقره با وجود سهم جرمی کم می‌تواند ارزش بازیافت قابل توجه داشته باشد؛ اما میزان آن در نسل‌های جدید سلول و الگوهای متالیزاسیون تغییر می‌کند.
جداسازی انتخابی و بازیابی فلزات از پودر خردشده می‌تواند در مقایسه با ذوب یا دفن مزیت داشته باشد، ولی استفاده از مواد شیمیایی مستلزم مدیریت دقیق ایمنی محیط‌زیستی است. عدد بازیابی آزمایشگاهی یک مقاله علمی، تضمین بازده صنعتی یک کارخانه نیست؛ مقیاس، سن پنل، ترکیب ورودی و تصفیه پساب نتیجه را تغییر می‌دهند.

تفاوت بازیافت ماژول سیلیکونی و لایه نازک

ماژول‌های CdTe و برخی فناوری‌های لایه نازک، لایه فعال و ترکیب عناصر متفاوتی دارند. برای آن‌ها روش‌های خاص بازیابی ماده نیمه‌رسانا و کنترل مواد خطرناک مطرح است. مخلوط‌کردن بدون شناسایی فناوری می‌تواند هم کیفیت محصول بازیافت را کاهش دهد و هم الزامات حمل و مدیریت پسماند را پیچیده کند. پلاک اطلاعاتی، اسناد سازنده و زنجیره تحویل باید در سامانه ردیابی نگهداری شوند.

محاسبه ساده زنجیره جرم

فرض کنید ۱۰۰۰ پنل فرسوده با جرم میانگین ۲۵ کیلوگرم وارد مرکز شوند؛ جرم ورودی ۲۵ تن است. اگر در یک سناریوی فرضی ۱۸ تن شیشه و ۲ تن قاب آلومینیومی جدا شود، این اعداد لزوماً ۲۰ تن ماده قابل فروش با خلوص بالا نیستند: باید افت فرایند، آلودگی، ضایعات غیرقابل بازیابی و درجه خلوص هر جریان را در تراز جرم وارد کرد. نرخ بازیافت جرمی برابر مجموع جرم مواد بازیابی‌شده واجد تعریف گزارش، تقسیم بر جرم ورودی است و تعریف بازیافت، استفاده مجدد و بازیابی انرژی باید از هم تفکیک شود.
برای ارزیابی اقتصادی نیز هزینه جمع‌آوری، جابه‌جایی، انرژی، نیروی انسانی، مواد شیمیایی، مدیریت باقیمانده و درآمد مواد خروجی جداگانه حساب می‌شود. فاصله حمل پنل از نیروگاه‌های پراکنده می‌تواند در مقیاس کم، مزیت فنی یک فناوری بازیافت را تحت‌الشعاع قرار دهد.

جدول مسیرهای بازیافت

رویکرد محصول اصلی محدودیت
جداسازی قاب و کابل آلومینیوم و مس به لایه سلولی دست نمی‌زند
خردایش و جداسازی مکانیکی شیشه و کسرهای فلزی مخلوط احتمال آلودگی و افت خلوص
جداسازی حرارتی یا حلالی آزادسازی لایه‌ها انرژی، گاز و مدیریت پساب
فرایند تخصصی سلول و فلز سیلیکون و فلزات ارزشمند پیچیدگی و هزینه تصفیه

الزامات ایمنی و محیط‌زیستی

در کارگاه، کنترل گردوغبار شیشه، ذرات فلزی، برندگی لبه‌ها و برق DC ضروری است. مصرف حلال یا اسید به تجهیزات مقاوم، تهویه، آموزش و برنامه کنترل پساب نیاز دارد. شیشه شکسته و ماژول آسیب‌دیده باید در بسته‌بندی مناسب انتقال یابد. تشخیص پسماند ویژه، طبقه‌بندی مواد و مجوز فعالیت باید بر اساس مقررات محل اجرا صورت گیرد؛ نمی‌توان مقررات اتحادیه اروپا یا آمریکا را خودکار به ایران تعمیم داد.

انتخاب میان استفاده مجدد و بازیافت

ماژول قابل استفاده مجدد باید امکان اثبات عملکرد و ایمنی، شناسه و تاریخچه قابل اعتماد داشته باشد. هزینه تعمیر یا آزمون نباید از ارزش حاصل فراتر رود. برای پنل آسیب‌دیده، استفاده مجدد بدون کنترل عایقی و ریسک حریق ممکن است هزینه پنهان بزرگی ایجاد کند. در پروژه Repowering، ثبت شماره سریال، تعداد، علت خروج و مقصد نهایی به مستندسازی مسئولانه کمک می‌کند.

جمع‌بندی

بازیافت پنل خورشیدی یک فرایند چندمرحله‌ای است: شناسایی، جداسازی امن، بازیابی قطعات ساده، مدیریت لامینیت و بازیابی تخصصی مواد. مرجع تصمیم‌گیری فقط درصد بازیافت نیست؛ خلوص محصول، مصرف انرژی، هزینه حمل، ریسک شیمیایی و سرنوشت باقیمانده نیز اهمیت دارند. توسعه زنجیره بازیافت نیازمند استانداردسازی اطلاعات پنل و بازار قابل اتکا برای مواد ثانویه است.

منابع

  1. End-of-Life Management for Solar Photovoltaics — U.S. DOE
  2. Solar Panel Recycling — U.S. EPA
  3. How to improve solar panel recycling — CAS

دیدگاه‌ها

0 دیدگاه تأییدشده

به این مطلب امتیاز دهید

هنوز امتیازی ثبت نشده است.

امتیاز خود را انتخاب کنید

هنوز دیدگاه ای ثبت نشده است.