
اول ولتاژ خروجی را بخوانید، بعد توان نامی را
در مقایسه اینورترهای ۱۱۰ و ۱۲۵ کیلووات، تصور اینکه مدل ۱۲۵ صرفاً پانزده کیلووات قویتر از همان دستگاه است میتواند خطای جدی ایجاد کند. برای مثال، در یک دیتاشیت خانواده Solis S5-GC(100–125)K، مدل ۱۱۰ کیلووات برای اتصال ۳۸۰/۴۰۰ ولت و مدل ۱۲۵K-HV برای ولتاژ نامی ۴۸۰ ولت درج شده است. این مثال فقط مربوط به همان سری و نسخه دیتاشیت است؛ همه اینورترهای ۱۲۵ کیلووات الزاماً ۴۸۰ ولتی نیستند.
اگر پست نیروگاه خروجی ۴۰۰ ولت میخواهد، صرف برابری تقریبى قدرت یا تعداد MPPT انتخاب ۱۲۵K-HV را مجاز نمیکند. نسبت تبدیل ترانس، ولتاژ تابلو، محدوده فرکانس و ولتاژ، حفاظتها و تأیید شرکت توزیع باید از ابتدا با مدل دقیق هماهنگ شود.
جریان سهفاز در توانهای ۱۱۰ و ۱۲۵ کیلووات
در محاسبه ساده با ضریب توان یک، برای ۱۱۰ کیلووات در ۴۰۰ ولت جریان حدود ۱۵۸٫۸ آمپر است. برای ۱۲۵ کیلووات در همان ۴۰۰ ولت مقدار نظری حدود ۱۸۰٫۴ آمپر میشود، اما اگر خروجی مدل مشخصی ۴۸۰ ولت باشد، جریان نظری ۱۲۵ کیلووات به حدود ۱۵۰٫۴ آمپر میرسد. تفاوت نشان میدهد توان نامی به تنهایی برای تعیین جریان کابل و تابلو کافی نیست.
در عمل مقدار Max Output Current پلاک، Max Apparent Power، دمای طراحی و فرمان توان راکتیو را باید بررسی کرد. جریان خروجی میتواند به محدوده S بستگی داشته باشد و افزایش توان راکتیو در محدودیت kVA از توان اکتیو قابل عرضه کم کند. این محاسبات برای آموزش هستند و مبنای نهایی انتخاب حفاظتی باید مشخصات تأییدشده پروژه باشد.
آرایش DC و تعداد MPPT برای نیروگاههای بزرگ
در دیتاشیت موردبحث Solis برای برخی مدلهای سری، تعداد ۱۰ MPPT و حداکثر ۲۰ رشته ورودی گزارش شده است. با این حال بهعلت تفاوت نسخه بازار و مدل، همین داده باید با برگه همان دستگاه تطبیق یابد. هر MPPT محدوده ولتاژ، جریان عملیاتی و حد جریان اتصال کوتاه مشخصی دارد؛ تعداد ۲۰ ورودی به معنای اتصال آزادانه ۲۰ رشته با هر جریان و طول نیست.
هنگام تغییر از ۱۱۰ به ۱۲۵ کیلووات، ظرفیت DC مجاز، نسبت DC/AC، تلفات کابل و کیفیت تطبیق رشتهها دوباره محاسبه شود. آرایش پنل ۷۱۰ وات با جریان بالاتر ممکن است حتی در حالی که توان مجموع قابل قبول است، با محدودیت ورودی برخی MPPTها تعارض پیدا کند.
هماهنگی با ترانسفورماتور و پست جمعآوری
انتخاب ترانس فقط از روی ۱۱۰ یا ۱۲۵ کیلووات انجام نمیشود. در نظر گرفتن توان ظاهری، توان راکتیو قراردادی، ضریب بار، دمای محیط، تلفات بیباری و مسی، اتصال زمین و تنظیم تپ الزامی است. اگر خروجی اینورتر ۴۸۰ ولت باشد، اتصال مستقیم به باس ۴۰۰ ولت بدون بررسی و طراحی مجاز نیست.
برای نمونه فرضی، یک اینورتر ۱۱۰ کیلووات در PF=0.95 به S حدود ۱۱۵٫۸ kVA نیاز دارد. این مقدار بهتنهایی انتخاب ترانس ۱۲۵ kVA را قطعی نمیکند؛ جریان راهاندازی، ضریب تصحیح دما، اضافهبار، الزامات شبکه و تجهیزات جانبی هم مطرحاند. مدارک نهایی باید نسبت تبدیل و ولتاژهای واقعی تجهیزات را نشان دهند.
آیا افزایش توان AC همیشه تولید سالانه را بالا میبرد؟
اگر آرایه PV در ساعات زیادی کمتر از ۱۱۰ کیلووات DC مفید ارائه میکند، بزرگکردن اینورتر به ۱۲۵ کیلووات ممکن است انرژی اضافه کمی بدهد و بهرهبرداری در بار جزئی را تغییر دهد. برعکس، اگر Clipping در مدل ۱۱۰ رخ میدهد و محدودیت اتصال اجازه دهد، مدل ۱۲۵ میتواند بخشی از انرژی محدودشده را حفظ کند.
برآورد صحیح با سری زمانی تابش، دمای سلول، آرایش DC، تلفات، منحنی راندمان جزئی و نرخ محدودسازی انجام میشود. مقایسه فقط با توان STC ماژول و یک ضریب ثابت تولید روزانه، رفتار صبح، ظهر و عصر را نشان نمیدهد.
جدول کنترل پیش از سفارش
برای هر مدل هشت مقدار را کنار هم ثبت کنید: کد کامل مدل، ولتاژ نامی AC، جریان بیشینه AC، kVA قابل تحویل، تعداد MPPT و رشته، جریان عملیاتی و اتصال کوتاه هر MPPT، محدوده دما و گواهی اتصال شبکه. سپس سازگاری آنها با کابل، کلید، ترانس و نقطه اتصال را تأیید کنید.
در اسناد تحویل همچنین شماره سریال، سطح حفاظت بدنه، دستورالعمل نصب، دسترسی خدمات، فریمور و نسخه پارامترهای شبکه ثبت شود. جایگزینی مدل در حین خرید باید مجدداً ارزیابی فنی شود؛ عبارت «توان بالاتر با همان قیمت» ملاک مهندسی نیست.
دیدگاهها
0 دیدگاه تأییدشدهبه این مطلب امتیاز دهید
هنوز امتیازی ثبت نشده است.
هنوز دیدگاه ای ثبت نشده است.